O trudno gojących się ranach możemy mówić w dwojakim kontekście. Pierwszy z nich jest kontekstem jak najbardziej emocjonalnym i odzwierciedla poniekąd stan naszej psychiki. Trudno gojąca się na psychice rana powstaje wskutek pewnych bardzo bolesnych doświadczeń w naszym życiu, o których nie potrafimy w żaden sposób zapomnieć, ponieważ się nie da. Są to bowiem takie wydarzenia, których nawet długa terapia u najbardziej znakomitego na świecie psychiatry nie wymaże z naszej pamięci. I ilekroć sobie o nich przypomnimy, od razu czujemy się tak, jak byśmy znowu to na nowo przeżywali. Takie rany co najwyżej mogą w jakimś stopniu się zabliźnić, ale nie zagoją się nigdy. Trudno gojącymi się ranami są także niektóre rany fizyczne. Jeśli dla przykładu ktoś poparzył się chociaż raz w życiu wrzącym mlekiem, doskonale na własnej skórze przekonał się o tym, czym jest trudno gojąca się rana. Tego rodzaju oparzenia goją się bardzo długo i ślamazarnie, nawet, jeśli gojenie się jest wspomagane lekami chemicznymi.